بگذار باران بیاید و بر خیل زخمxadهای ناسور خلقان سوته دلِ سر در گریبان مرهمی از مِهر بگذارد، در خزانِ تردید و تورم و مصافِ عریانِ کهن دیار با جهانِ بی رحم معاصر و نمادِ قدرقدرت و شریر آن، امریکا، که از

حافظ سروده است: کی شعر تَر انگیزد/ خاطر که حزین باشد!بسیاری کسان نیز هم آوا با او سخنانی قریب به همین مضمون را پرداخته اند. جانمایه ی سخن حافظ جز این نیست:آدمی بدون انگیزه و به بیان بلیغ عامیانه «بی د